De zon is al op als we wakker worden. Een prachtige blauwe lucht tekent zich af boven de gouden duinen van Erg Chiggaga. De hoogste zandduien zijn tot zestig meter hoog en je moet al goed in conditie zijn om ze tot boven op te lopen. De kinderen zijn nog moe en slapen hun roes uit, dan ontbijten (we krijgen La Vache Qui Ri-kaasjes bij ons ontbijt - een grap op zich) en daarna mogen ze nog eens op stap met de dromedarissen. Het is ondertussen al 9 uur en warm. De wind is gelukkig gaan liggen want anders is het hier niet uit te houden. Na de tocht spelen we nog wat in de grote zandbak (niets leuker dan van helemaal boven tot helemaal onder in het zachte zand te glijden of zoals Oscar het doet, te springen en te vallen.
Na twee dagen hebben we wel zin in een fatsoenlijke douche en een lekkere koffie. 3,5uur rijden, scheidt ons van de bewoonde wereld in Zagora waar ons een comfortabele douche en een relaxte tweedaagse wacht. Maar het valt wat tegen want hotel dat we geboekt hebben, is volzet (vergissing, zeggen ze) en we worden naar een zogezegd luxueuzer viersterrenhotel (Ksar Tinsuline) gebracht. Een tegenvaller. Alles is wel aanwezig maar de charme van het hotel dat we hebben geboekt is er niet. Ook bijna geen gasten dus we spenderen onze zondagmiddag aan het zwembad. Daar ligt ook Saïd, een Kortijkse Marokkaan die platter Westvlaams praat dan Gunther uit de Ronde. Hij is 25 jaar, heeft één zaak in Kortrijk en vier in Marokko. Op zondag werkt hij niet en komt hij alcohol drinken aan het zwembad van het hotel (zes whisky cola’s terwijl wij aan het praten zijn) en doet voornamelijk in vlees en is duidelijk een verteller. Zo kom ik te weten dat een wifi-abonnement in Marokko 200 Dirham per maand kost, de benzine 0,70 € per liter en een (levend) schaap in België 80 € maar dat hij ze tijdens de Ramadan verkoopt voor 160 €… Morgen reizen we verder naar Ouarzazate.
Fabrice
Geen opmerkingen:
Een reactie posten